اهل مشکین شهرم

با تبریک و تهنیت به مناسب فرارسیدن بعثت حضرت ختمی مرتبت این چند نوشته را تقدیم تمامی دوستانی مینمایم که همیشه ما را مورد لطف قرار میدهند

 

به یاد می آوری دلبندم

 

آن جویی را که کنارش نشسته و بر یکدیگر چشم دوخته بودیم ؟

 

آیا میدانی که در آن دم چشمهایت به من گفتند که مهر تو نه از روی دلسوزی بلکه از داد زاده

 

شده اند ؟

و من

 

اکنون میتوانم خود و جهانیان را آواز در دهمکه هدیه های بر امدهاز مهر از دهش های

 

سرچشمه گرفته

ا

ز بخشندگی بسیار بزرگترند .

 

Gibran khalil-Gibran

 

هرگز عاشق مشو مگر بتوانی همه خطاهای انسان را بر خود هموار سازی

 

Tomas-Campion

 

از بهار عشق و جوانی بهره برگیر

 

وباقی را هرچه هست به فرشته نیکوکار واگذار

 

چرا که زمان

 

به زودی این حقیقت را بر تو آشکار میکند که در اشیانه پارینه مرغان

 

چرنده ای نمانده است

 

Henry – Langfellow

من در این پستی و تباهی دنیا

 

دنبال تکیه گاهی میگردم که بتوانم در زیر سایه امید بخش ان

 

به سویی اسمانی چشم بدوزم که تلالو خورشیدش تداعی بخش ارزوهایی است

 

که رسیدنش خود ارزوست .

 

Ali-faraji - khiavi

 

نوشته شده توسط علی فرجی خیاوی در شنبه بیستم مرداد 1386 ساعت 9:10 موضوع چند دوبیتی | لینک ثابت

امروز سري به سايت هاي ادبي ميزدم به شعري از استاد گران جناب اقاي ابتهاج برخوردم كه بسيار از خواندش لذت بردم تمامي شيريني خواندنش تقديم شما از طرف حقير

 

 

نوشته شده توسط علی فرجی خیاوی در شنبه هشتم اردیبهشت 1386 ساعت 19:22 موضوع چند دوبیتی | لینک ثابت

با عرض سلام و ادب خدمت تمامي بزرگواران باز ديدكننده وبلاگ اين چند دوبيتي كه مشاهده ميكنيد تقديم ميكنم به همه شما عزيزان اميدوارم كه هميشه سبز باشيد و جوان

وا فرياد زعشق وا فريادا
كارم به يكي طرفه نگار افتادا
گر  داد من شكسته دادا  دادا
ور نه من و عشق هر چه بادابادا
                            

                                                                     ابوسعيد ابوالخير

زلف سيه خويش زر ويك   سو زن
بر هر دو طرف مزن تو بر يك سوزن
گر آتش عشق تو فتد يك   سوزن
يكسو همه مرد سوزد و يك سو زن

                                                          اقاي صبوحي از دوستانم در تبريز

 

در انجمني نسشته ديدم دوشش
نتوانستم گرفت در آغوشش
لب را به بهانه بر رخش بنهادم
يعني كه حديث ميكنم در گوشش
                                            

                                                                          از حضرت مولانا

اکنون تو با مرگ رفته اي
و من اينجا تنها ، بدون تو ،
فقط به اين اميد زنده ام
که روز به روز به تو نزديک تر مي شوم

از يكي از دوستانم در ياهو مسنجر كه امر فرمودن نامشان قيد نگردد

 

نوشته شده توسط علی فرجی خیاوی در شنبه بیست و دوم مهر 1385 ساعت 13:39 موضوع چند دوبیتی | لینک ثابت