این شعر را تقدیم میکنم به تمامی دوستانی که اکنون از آنها دورم                                      

سنسيز

اولوب كونلوم نگارا درد هجره مبتلا سن سيز

                ايراق سندن منه اوز دوندريپ درد و بلا سنسيز

هلال هجرين ائيليبدير منه دنياني غمخانه

بو محنت خانه دن حاشا اولام بيرگون رها سنسيز

يانيب باغريم كباب اولدي بو آه سينه سوزيمدن

داها بونداندا چوخ قويما يانان كونلوم يانا سنسيز

روا بيلمه بو هجران دردي اولدور سون مني ناكام

طبيبيم داديمه يئت درديمه اولماز دوا سنسيز

مني ترك ائيله ييپ اغيار يله سن اولموسان همدم

تاپولمور بو غريب يئرده منه بير آشنا سنسيز

حوادث موجي بحر غمده اييليبدي مني مايوس

سنيپ كشتيم قاليب باغلي بوتون راه رجا سنسيز

مراديم سنسن اي جانان سنه قوربان اولا بو جان

يتير بو جانيمه هر آن غم و درد وبلا سنسيز

دولوب دور جام سينه م باده ي غمدن آمان ساقي

ايچيردير ساقي دوران منه جام فنا سنسيز

يتيش فرياديمه جانا مني بو غصه اولدوردي

داها منده يئتيديم جانه مشكل دير بقا سنسيز

 

اگر چه سندن آيري دوشموشم اي نازنين اما

خيال وصلين اولموب هيچ زمان مندن جا سنسيز

ندن دير ال چكنميرسن مهاجر بي وفا لاردان

گئدير هر يانه قوي گتسين اويار بي وفا سنسيز

 

از : مصطفي قلي زاده تبريزي ( مهاجر )

 


 

نوشته شده توسط علی فرجی خیاوی در یکشنبه ششم خرداد 1386 ساعت 10:13 موضوع | لینک ثابت